Eris Hasa is een zij-instromer van 26 die voorheen elektricien was. De net 22 geworden Sevgi Yilmaz combineert haar accountancystudies met een studentenjob als dossierbeheerder. Allebei zijn ze aan de slag bij Fiskcouncil+ uit Wetteren. Waarom zij voor de accountancy hebben gekozen? Wat de verwachtingen zijn van Gen Z? En hoe kantoren daarop kunnen inspelen?
“Ik was altijd geïnteresseerd in cijfers, maar was niet zo’n goeie student”, zegt Eris, die als elektricien aan de slag ging. “Veel van m’n vrienden echter zijn boekhouder, en dat heeft me gemotiveerd om toch te gaan studeren, bij Syntra AB in Berchem. Ik ben zo blij dat ik dat heb gedaan. Ik kon m’n stage doen bij Fiskcouncil+ en ben er mogen blijven.”
Sevgi: “Ik zat nog op de lagere school toen een lerares zei: jij wordt boekhouder. Zelf wist ik nog niet eens wat dat was. Ze had m’n passie voor cijfers gezien. En ik ben daarin verdergegaan: economie, boekhouden-informatica en nu bachelor accountancy-fiscaliteit aan Hogent. M’n broer is accountant. Dat heeft ook meegespeeld. Naast m’n studies werk ik 20 uur per week als jobstudent bij Fiskcouncil+. Ik verwerk zelf dossiers: vooral eenmanszaken en enkele vennootschappen.”
Gedaan met stof en vuil
De meterkasten en stopcontacten, Eris mist ze niet. “In m’n vorige job had ik een pak minder doorgroeimogelijkheden. Soms voelde ik me een robot of een machine. Nu ben ik vrijer. Ik kan meer zelf beslissen, en heb meer contact met de klanten. En ik kom nooit meer onder het stof en vuil thuis.” (lacht)
“Als ik Mike (Mike Collier, samen met Martin Thomas vennoot van het kantoor) een suggestie geef, luistert hij. Mike is open en toegankelijk. In m’n vorige job moest ik luisteren naar m’n baas en zwijgen.” (lacht) “Activiteiten met de collega’s: ik had dat nog nooit meegemaakt. Vorige week zijn we op teambuilding geweest in Gent: escape room, karten, iets gaan eten. Fantastisch.”
“Vrije tijd heb ik niet. Wanneer ik niet werk of naar school ga, studeer ik. Maar goed: ik leer bij, doe ervaring op, en verdien geld. Je hoort me niet klagen.”
Geen vrije tijd? Geen probleem!
Terug naar studente Sevgi. En de vraag die ze vaker krijgt: hoe krijgt ze werk en school gecombineerd? “M’n lessenrooster heb ik zelf kunnen kiezen. Soms skip ik wel eens een les, als ik die in zelfstudie kan doen. En bij Fiskcouncil+ zijn ze flexibel: als ik verplichte lessen heb, is het geen probleem dat ik niet kom werken.”
Op die manier lukt het, zegt Sevgi, maar makkelijk is anders. “Vrije tijd heb ik niet. Wanneer ik niet werk of naar school ga, studeer ik. Maar goed: ik leer bij, doe ervaring op, en verdien geld. Je hoort me niet klagen.”
Jonge mensen scheiden werk en privé strikter
Eris en Sevgi behoren allebei tot Generatie Z, ook wel de beeldschermgeneratie of zelfs de pampergeneratie genoemd. Sommigen hebben het over verwende jongeren die amper nog willen werken, anderen zien net de opportuniteiten wanneer jonge mensen traditionele werkstructuren gaan uitdagen. Hoe het ook zij: ze betreden volop de arbeidsmarkt.
Klopt er eigenlijk iets van de (voor)oordelen? Onderschat de impact van sociale media niet, zegt Eris. “Op TikTok en Instagram zien jongeren video’s van piepjonge miljonairs. Ze willen dat ook, maar da’s maar voor een kleine minderheid weggelegd. Veel jongeren vinden het moeilijk om onderaan te starten. Ze willen meteen bovenaan staan, ook al is dat niet realistisch.”
“Ik ben beneden begonnen, herbegonnen zelfs, en probeer me nu naar boven te werken. Zou de nieuwe generatie wat luier zijn door alle technologie? De helft laat z’n posts op LinkedIn schrijven door ChatGPT. In één klik. Alleen word je daardoor natuurlijk minder creatief.”
“De oudere generatie is flexibeler. Ze werken thuis door. Jongere mensen scheiden werk en privé strikter. Niet alleen in de accountancy, als elektricien zag ik net hetzelfde. Willen jongere mensen minder opgeven voor hun job?”
“M’n medestudenten uit andere richtingen willen weten of ik niet constant saaie berekeningen moet doen. Totaal niet, antwoord ik dan.”
Stoffig imago klopt niet, maar blijft hardnekkig
Eris en Sevgi zijn twee van de te weinig jonge mensen die vandaag voor de accountancy kiezen. Zowel in de scholen als de kantoren smeken ze om meer instroom. Een van de redenen die wordt aangehaald is het stoffige imago van de stiel. Iets wat Sevgi geregeld hoort. “M’n medestudenten uit andere richtingen willen weten of ik niet constant saaie berekeningen moet doen. Totaal niet, antwoord ik dan.”
“De job bestaat vandaag uit werken in niet al te complexe softwarepakketten en contact met je klanten. Berekeningen moet je amper nog zelf doen, dat doet de computer voor je. Je moet wel goed nadenken over je dossiers en je klanten duidelijk advies geven.”
“De job is niet voor iedereen weggelegd. Je moet gepassioneerd zijn door cijfers en de logica achter boekhouding willen begrijpen. Als je snapt wat je aan het doen bent en welke meerwaarde je biedt, is het een topjob. Ik raad jonge mensen absoluut aan om accountancy te studeren. Probeer wel een bachelordiploma te behalen, in vacatures wordt daar haast altijd naar gevraagd.”
Saai? In elk geval niet bij Fiskcouncil+, zegt Eris. “De werkdruk is niet té hoog, maar we zijn wel altijd bezig. Met verschillende dingen: boekhouding, administratie, adviesverlening. Dat zijn verschillende jobs binnen één job. Elke dag is anders.”
“En er heerst een aangename werksfeer. Met een grap tussendoor krijgt sleur hier geen kans. Als mensen hun job bij een kantoor saai vinden, moeten ze misschien eens over het muurtje kijken, want het is zeker niet overal zo.” (lacht)
“M’n eerste dag stage viel in de btw-periode”, zegt Eris. “Ik moest meteen gaan inboeken, en had direct ook klantencontact. En nu betrekt Mike me ook bij besprekingen. Ik zit erbij en neem notities. Dat vind ik belangrijk.”
“Ik geef advies via mail, na overleg met Mike”, vult Sevgi aan. “Ook ik woon gesprekken bij. En ik mag opleidingen volgen en naar het ITAA-congres gaan.”
Ooit een eigen kantoor? Wie weet
Hoe de toekomstplannen eruitzien van deze ambitieuze twintigers? “Mike stelde me de vraag toen ik langskwam voor m’n stage”, zegt Eris. “Ik antwoordde dat ik nog veel te leren heb maar dat ik ooit zelfstandig zou willen worden. Misschien niet na vijf jaar, eerder na tien jaar of zo. En Mike staat daarachter. Focus op je eigen doelen, zegt hij altijd.”
Of Eris ooit nog eens van carrière zal moeten switchen, bijvoorbeeld omdat AI de accountant heeft vervangen? “Accountancy zal blijven bestaan”, zegt hij. “Ook met AI, ook met digitalisering: je hebt altijd advies nodig van een mens. Onze sector biedt werkzekerheid, en ja, dat vind ik belangrijk als twintiger.”
“Ik wil nog veel meer ervaring opdoen, en ik voel me prima bij Fiskcouncil+”, zegt Sevgi. “Een eigen kantoor? Zeg nooit nooit. Maar dan zal ik wellicht al in de dertig zijn.”
Generaties botsen wel eens, maar inspireren elkaar ook, zegt Eris. “Martin is met z’n 62 de oudste op kantoor, Sevgi is 40 jaar jonger. Elke generatie heeft z’n sterktes. De oudere collega’s weten alles van boekhouden, met hun schat aan ervaring. Voor hulp bij software en tools moet je dan weer bij de jongere garde zijn.”
Wat je hiervan als werkgever onthoudt? Dat kansen geven altijd werkt. Jonge mensen willen groeien en zich ontplooien. Betrek starters bij je klantencontact, zodat ze niet alleen weten wat ze doen, maar ook voor wie. Dat ‘waarom’ vinden ze essentieel. En onderschat het belang niet van een fijne werksfeer. Veel jonge mensen verkiezen een kantoor met collega’s rond zich boven de ‘eenzaamheid’ van thuiswerk.
