Voor de meeste accountants zijn het nu nog enkele drukke weken. De laatste btw-aangiftes worden afgerond, en daarna is het voor velen eindelijk tijd voor een welverdiende vakantie. Tegelijk is het ook hét moment om even te reflecteren en vooruit te plannen voor de tweede helft van het jaar.
Zoals de titel van dit stuk al doet vermoeden, wil ik een onderwerp aanstippen dat misschien gevoelig ligt, maar dringend wat reflectie verdient. Sommigen zullen het zien als tegen heilige huisjes schoppen. Ik noem het liever: een open deur intrappen.
De voorbije maanden hebben heel wat accountants de jaarcijfers besproken met hun klanten. Zeer velen van hen nodigen de klant uit voor een ‘balansbespreking’. En als ik afga op de honderden gesprekken die ik de voorbije jaren met accountants heb gevoerd over de vraag: “Hoe pak jij zo’n gesprek aan?”, dan stel ik met enige spijt vast dat veel van die gesprekken nog altijd beginnen met, juist ja, ‘het boekje’, en dan in het bijzonder met de balans.
Tijdens het eerste deel van het gesprek worden met veel kennis en kunde de verschillende balansposten overlopen. Hoe zijn de vaste activa geëvolueerd? Wat is de stand van de liquide middelen? Wat doen we met het resultaat? Keren we uit of versterken we het eigen vermogen? Hoe staat het met de openstaande klanten en leveranciers? Enzovoort.
Hoeveel van jullie klanten zitten op dat moment nog op het puntje van hun stoel geboeid te luisteren? Ik laat jullie zelf even het antwoord geven op deze vraag …
