De nasleep van COP28 laat me met zeer gemengde gevoelens achter. Er is een akkoord over “een overgang weg van fossiele brandstoffen”. Fantastisch… maar is dat werkelijk het beste wat we konden bereiken? Mijn teleurstelling weegt…
De 28e United Nations Climate Change Conference, gehouden van 30 november tot 12 december 2023 in Dubai, Verenigde Arabische Emiraten, had als voornaamste doel de wereldwijde actie te versnellen om klimaatverandering te beteugelen en de doelstellingen van het Parijsakkoord te bereiken.
Herinner je het Parijsakkoord? Een historische overeenkomst waarbij bijna alle landen vrijwillige afspraken maakten om de opwarming van de aarde te beperken tot 1,5 tot 2 graden Celsius. Ik weet dat nog, 12 december 2015, toen was ik nog (in al mijn naïviteit) overtuigd dat we moedig aan een oplossing werkten…
Voor mij was COP28 niet slechts een jaarlijkse bijeenkomst; het was een cruciale gelegenheid waarbij landen bijeenkwamen om oplossingen te bespreken en zich te verbinden aan het beperken van de wereldwijde opwarming tot 1,5 graden Celsius.
Voorafgaand aan de conferentie was er veel ophef over de keuze voor Dubai als locatie. Discussies over vliegreizen en de daarmee gepaard gaande uitstoot waren aan de orde. Alsook de voorzitter van de conferentie die zelf zijn brood (en meer) verdient met olie…
Ik heb lang nagedacht over wat mijn mening was over de locatie. Al snel besloot ik dat ik daar geen mening over had, omdat dat voor mij een onnuttig debat was. Het gaat immers niet over de locatie, het gaat over het grotere doel en de harde realiteit :
We staan op het punt -als we niet ambitieuzer en rigoureuzer worden- om aan het einde van deze eeuw een opwarming van 2,5 tot 2,9 graden Celsius te bereiken, bijna het dubbele van het beoogde doel in het Parijsakkoord, waar ik indertijd zo enthousiast over was.
Deze opwarming zal leiden tot intensere hittegolven, droogtes en natuurrampen, en de impact is nu al merkbaar in België en Europa. De grootste impact is voelbaar in landen die het minst uitstoot veroorzaken, dat is nog het meest onrechtvaardige!
Laat het duidelijk zijn : dit vooruitzicht zal dus met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de levens van onze kinderen en kleinkinderen raken.
En dan denk ik aan de rol van de accountant. Kunnen accountants niet een leidende rol spelen in deze cruciale overgang? Ze hebben de tools en de kennis om bedrijven verantwoordelijkheid te laten nemen, om zelf actie te ondernemen en hun impact op onze planeet en maatschappij te minimaliseren.
Ja, ik ben teleurgesteld, maar tegelijkertijd gesterkt. Na de initiële teleurstelling ben ik des te meer overtuigd om door te gaan met mijn inspanningen: accountants inspireren en overtuigen om hun verantwoordelijkheid te nemen, enerzijds om zelf actie te ondernemen anderzijds om hun klanten te inspireren om met duurzaam ondernemen aan de slag te gaan en zo hun impact op onze planeet en maatschappij te minimaliseren.
Die verantwoordelijkheid dragen we allemaal, voor onze kinderen en kleinkinderen.
Op naar een duurzaam 2024!
Jij, als financieel professional, hebt de kracht om bedrijven te sturen in de richting van duurzaam ondernemen.
Daarom wil ik je uitnodigen om je in te schrijven voor de Masterclass Duurzaam Ondernemen op 7 februari in Turnhout. Dit is geen gewone masterclass, het is een kans om concrete stappen te zetten naar een duurzamere toekomst.
Met duurzame groeten,
Jocelijn Geurts – Axudo
Onze columnisten zijn experts in de accountancy in brede zin. Ze schrijven in eigen naam. Deze opiniebijdragen hebben geen commercieel doel maar willen ons aan het denken zetten.
